သၾကၤန္ေရာက္ေတာ့မယ္ လြမ္းလိုက္တာ
လြမ္းရတာေတြကမ်ားတယ္
အေမနဲ႕ရြာကိုလြမ္းတယ္
ငယ္ငယ္တုန္းကဘ၀ေလးကိုလြမ္းတယ္
အေဖနဲ႕အေမကိုလြမ္းတယ္
အဘြားနဲ႕ရြာကိုလြမ္းတယ္
ရြာကမူလတန္းေက်ာင္းေလးကိုလြမ္းတယ္
အထက္တန္းေက်ာင္းၾကီးကိုလည္းလြမ္းတယ္
၁၀တန္းတုန္းက ကမ့္၀င္ရတာကိုလည္းလြမ္းတယ္
ဆရာၾကီးအ႐ုိက္ခံရတာကိုလြမ္းတယ္
ျမန္ေအာင္မွာ၁၀စာေမးပြဲသြားျပီးေျဖခဲ့တာကိုလြမး္တယ္
အဲဒီတုန္းက သမိုင္းဘာသာအမွတ္၄၀ဖိုးဘဲေျဖခဲ့တာကိုလြမ္းတယ္
ေအာင္စာရင္းထြက္ေတာ့က်တယ္ထင္ျပီးသြားမၾကည့္ခဲ့တာကိုလြမ္းတယ္
လွည္းကူးမွာေက်ာင္းျပန္တက္မယ္ဆိုျပီးရြာကိုျပန္ေက်ာင္းထြက္လက္မွတ္ယူတာ ရြာမေရာက္ခင္လမ္းမွာေမာ္ေတာ္ေပၚက်မွ ရြာကလူေတြနဲ႕ေတြ႕ျပီး စာေမးပြဲေအာင္မွန္းသိရတာကိုလြမ္းတယ္
ရန္ကုန္တကၠသိုလ္(လႈိင္နယ္ေျမ) ကို စျပီးေယာင္လည္လည္နဲ႕ေရာက္တဲ့ေန႕ကိုလြမ္းတယ္
၄ထပ္ေက်ာင္းေဆာင္ၾကီးရဲ႕ေပၞထပ္ေထာင့္စြန္းကစာသင္ခန္းေလးကိုလြမ္းတယ္
အတန္းရဲ႕ေရွ႕ဆံုးခံုတန္းကညာဘက္ေထာင့္စြန္းေလးမွာ တစ္ေယာက္တည္းထိုင္ခဲ့ရတယ္ကိုလြမ္းတယ္
တစ္ပတ္ေလာက္ေနမွခင္ခဲ့ရတဲ့ သူငယ္ခ်င္း၂ေယာက္ကိုလြမ္းတယ္
ဒုတိယႏွစ္ေရာက္မွရတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြအကုန္လံုး (ဘၾကီးေအာင္၊ကိုၾကီးေက်ာ္၊ ခြတို (စိတ္မဆိုးနဲ႕-ခြတိုဆိုတာမသိရင္မွတ္ထား နင့္ဘဲလို႕ ေျပာခဲ့တာလဲလြမ္းတယ္)၊ ကိုေက်ာက္ခဲ ၊ မျမလင္းစိန္၊ ေဆြဇင္ ၊ ျမတ္ ၊ ကိုေဇာ္ဦး ႏွင့္တကြအားလံုး) ကိုလြမ္းတယ္
အဲဒီႏွစ္က ပုဂံဘုရားဖူးသြားခဲ့ၾကတာလြမ္းမိတယ္
ေက်ာင္းလခေတြစိုက္ျပီးေပးခဲ့တဲ့ အတန္းေခါင္းေဆာင္ကိုေဇာ္ဦးကိုလြမ္းတယ္
အရမ္းသေဘာေကာင္းျပီးခင္တတ္တဲ့ ပုဂံဘုရားဖူးကျပန္လာျပီး ဆံုးသြားတဲ့ ကိုစိန္ထြန္းသာ (ကိုစိန္ၾကီး)ကိုလြမ္းတယ္
ကန္တင္းန္သြားတိုင္းမုန္႕၀ယ္ေၾကြးတဲ့ ဘၾကီးေအာင္ကိုလြမ္းတယ္
အိမ္ကေနေက်ာင္းကို အသြား၁၀က်ပ္ အျပန္၁၀က်ပ္ စုစုေပါင္း တစ္ေန႕ကို ၂၀က်ပ္နဲ႕ တကၠသုိလ္တက္ခဲ့ရတဲ့ဘ၀ကိုလြမ္းတယ္
အင္းလ်ားကန္ကိုလြမ္းတယ္
ွဗူးသီးေၾကာ္ဆိုင္ေတြကိုလြမ္းတယ္
ေနာက္ဆံုးႏွစ္ မိန္းထဲေရာက္ေတာ့ ဦးခ်စ္ဆိုင္ကိုလြမ္းတယ္
အဓိပတိလမ္းမၾကီးကိုလြမ္းတယ္
ဘြဲ႕ႏွင္းသဘင္ခမ္းမၾကီးကိုလြမ္းတယ္
ဂ်ပ္ဆင္ၾကီးလဲလြမ္းတယ္
ကန္႕ေကာ္ပြင္႕ေတြကိုလြမ္းတယ္
သထံုေဆာင္ကိုလြမ္းတယ္
စာသင္ခန္းေလးေတြကိုလည္းလြမ္းတယ္
ရည္းစားေဟာင္းေလးကိုလြမ္းတယ္
ႏြားႏုိ႕ဆုိင္ေလးကိုလြမ္းတယ္
႐ုပ္ရွင္ရုံေလးကိုလြမ္းတယ္
သၾကၤန္မွာ အင္းလ်ားလမ္းကမ႑ပ္ေတြဆီအတူေလွ်ာက္သြားခဲ့တာကိုလြမ္းတယ္
ေရပက္ေနတဲ့ မ႑ပ္ေရွ႕ေရာက္ေတာ့ ႐ွဴး႐ွဴးဖလား၀ါးခဲ့တာကိုလြမ္းတယ္
ဘာလိုလိုနဲ႕သၾကၤန္ေရာက္ေတာ့မယ္
ရည္းစားေဟာင္းေလးဘယ္ေရာက္ေနသလဲကြယ္
ဒီႏွစ္သၾကၤန္မွာ အိန္ဂ်ယ္တစ္ေယာက္တည္းလြမ္းေနရေတာ့မယ္